సుఖం .....సంతోషం

సుఖం .....సంతోషం

సుఖంగా వుంటే సంతోషంగా వున్నట్టేనా?
సుఖంగా వున్నప్పుడు అంత సంతోషమేనా?
సుఖం ఎల్లప్పుడూ ఆనందాన్ని ఇవ్వగలదా?
ఆనందంగా వున్నామంటే సుఖంగావున్నట్టా?
మనిషి కోరుకునేది సుఖంనా ? జీవితం ఎప్పుడు సుఖంగా వుంటే సరిపోతుందా? సుఖంగా వుండి ఆనందంగా వున్నామనే భ్రమలో బ్రతుకుతున్నామా?
మనం అనుభవించ వలసిన ఆనందాన్ని సుఖం మత్తులో పడి ఇదే ఆనందం కాబోలు అనుకొని అలాగే బ్రతికేస్తున్నామా?

చెట్టు కింద బ్రతికే వాళ్ళకి ఒక ఇల్లు, దానిలో ఒక ఫ్యాన్ ,దాని కింద నిద్రపోతే అది వాళ్ళకి సుఖంగా వున్నామని అనిపించొచ్చు ,అలాగే ఫ్యాన్ వున్నా వాళ్ళకి కూలర్ ...కూలర్ వున్నవాళ్ళకి ఏసి సుఖాన్ని ఇస్తుంది ....అల ఒకదాని తర్వాత ఒకటి జీవితం లో సమకూర్చుకుంటూ---- వాటి వెనకాల పడుతూ--- వాటిని సమకూర్చుకొనుటకు --డబ్బు సంపాదనే ధ్యేయంగా ఎంతో విలువైన సమయాన్ని కేవలం మనకు సుఖాన్నిచ్చే కొన్ని వస్తువల కోసం జీవితం లో అనుభవించవలసిన ఆనందాన్ని అంతా పోగొట్టుకుంటున్నాం ....
ఇక్కడ డబ్బు సంపాదించటం దానివల్ల వచ్చే సుఖాన్ని వదిలేయమనటం కాదు నా ఉద్దేశం ....

మనం రోజు చేసే పనుల్లో సాధించే విజయాలని పూర్తిగా ఆస్వాదిస్తూ ..అ ఆనందాన్ని అనుభవించే టైం మన మనసుకు కల్పించ గలగాలి .. సుఖం ఎప్పుడు భౌతికమయినది ..భౌతిక శరీరాన్ని కష్టపెట్టకుండా చూసుకోవడమే సుఖపడటం .... జీవితం లో సుఖానికి కూడా ఎంతో ప్రాముఖ్యత ఇవ్వాలి ..కాని మన మనుసుకి ఉత్తేజాన్ని ఇచ్చే సంతోషాన్ని అణగద్రోక్కెంతగా ఇవ్వకూడదు ...భౌతిక శరీరానికి ఎప్పుడు సుఖం అవసరమే ..అల చేయని యెడల పాపం కూడా హిందూ ధర్మ ప్రకారం .

సుఖం గ వున్నప్పుడే కదా ఆనందాన్ని పూర్తిగా ఆస్వాదిన్చగలం అని అనుకోవచ్చు ...పూర్వం చాల మంది మునులు మరియు ఋషులు,,,, ఎ సుఖాన్ని అనుభవించారు ...వాళ్ళు ఎప్పుడు మానసిక ఆనందాన్ని మాత్రమే కోరుకునే వారు అందుకే వాళ్ళు ఎక్కడ అయిన ఎన్ని ఏళ్ళు అయిన నిద్రాహారాలు మాని మానసిక ఆనందంలో మునిగి తపస్సు చేసుకుంటూ వుండేవాళ్ళు ....అంత ఆనందాన్ని అనుభవించాలి అంటే ముందు మన మనసు స్పందిచగల వాతావరణం కల్పించాలి ....

మన ఆనందాన్ని హరించటం లో డబ్బుకి ఎంత పాత్ర అయితో వుందో దానికంటే కూడా ..ఈ సమాజ కట్టుబాట్లు ,కులాలు ,మతాలు ఇవన్ని కలిపి--- ఇలా వుంటేనే మనిషి అని కొన్ని రేఖ లు గీసి .... లేదంటే పిచ్చివాడిగా లెక్కకట్టే సమాజం ...ప్రతిదానికి కులం మతం అని అంటగట్టే చాన్దసవాదులు వున్నసమాజం --- ప్రతి క్షణం సమాజానికి ప్రతి విషయంలో భయపడుతూ వుంటే మనిషికి ఆనందించే ఛాన్స్ ఎక్కడిది ....పెద్ద పెద్ద మాటలు ఎందుకు అనుకోవటం ఒక చిన్న ఊదాహరణకి ....రెండు నెలల వేసవి ప్రతాపం తర్వాత ..వర్షం పడుతుంటే చాల మందికి తడవాలనిపిస్తుంది ... రోడ్ పైన మన చుట్టూ పదిమంది వుంటే వాళ్ళందరూ ఏమనుకుంటారో అని ఆ కోరికని అణుచుకొని అలాగే వాళ్ళ ప్రక్కన వర్షం లో తడవకుండా నిల్చుంటాము ..అల అందరి ముందు తడిస్తే వింతగా చూస్తారేమో అన్న భయం ..ఎప్పుడు భయమే ...ప్రతి దానికి ప్రక్కన వాళ్ళు ఏమనుకుంటారో అని భయం..భయం ..జీవిత ప్రయాణం మొదలయ్యే తల్లి గర్భం నుండి బయటపడే టప్పుడు వచ్చే చిన్న భయాన్ని జీవితాంతం వరకు అదే భయాన్ని వదలకుండా తర్వాత తరాలకి అదే భయాన్ని వదిలేసి వెళ్తున్నాం .

మానసిక ఆనందం దేవుడెరుగు--- మనం ఏ ఆనందం లో బ్రతకటం లేదు--- అసలు ఆనందం అంటే ఏంటో కూడా తెలియని స్టేజి లో జీవితాన్ని సాగిస్తున్నాం ......లేచి న దగ్గర నుండి పరుగులు పరుగులు ---దేనికోసం ఈ పరుగులు ..ఎందుకోసం ఈ పరుగులు ... ఎవరికోసం ఈ పరుగులు ....తరతరాలు తిన్నా తరగని ఆస్తి సంపాదించటం కోసమేనా ...ఎవరి ఆస్తి వాళ్ళు .....ఎవరి జీవితాన్ని వాళ్ళు తీర్చి దిద్దుకునేల మన సమాజం తాయారు అయ్యేది ఎప్పుడు ...ఎప్పుడు మన పిల్లలు ఏమి అవ్వకూడదు వాళ్ళు కూర్చొని తిన్నా తరగకూడదు--- అంత ఆస్తిని సంపాదించాలి వాళ్ళకి ఏమి కష్టం రాకూడదు ..ఇలాంటి ఆలోచనలతో తర్వత తరాల వాళ్లకి సొంత ఆలోచనలు లేకుండా చేయటమే కాకుండా వాళ్ళకి వారసత్వంగా మనం సంపాదించిన ఆస్తిని నిలబెట్టే మహత్తర కార్యక్రమాన్ని అందించి వాళ్ళ జీవితంలో కూడా ఆనందం లేకుండా చేస్తున్నామనే విష యం మర్చిపోతున్నాం . మనం చేసే

పనిలో ఆనందం వెతుక్కోవటం కొంత లో కొంత సంతోషించ దగ్గ పరిణామం ..అల ఎంత మంది ఆనందించ గలుగుతున్నారు వాళ్ళు చేసే పనిలో ...చాల మందికి వాళ్ళు చేసే పని వాళ్ళకే నచ్చదు ,,,,వాళ్ళ బాస్ కోసమో లేక వాళ్ళ మేనేజర్ కోసమో కష్టపడుతున్నాం అనుకుంటారు కాని వాళ్ళ కోసం వాళ్ళు కష్టపడుతున్నారు అని ఎంత మంది ఫీల్ అయ్యి వాళ్ళ పనిలో ఆనందాన్ని వెతుకుంటున్నారు .......

ఇప్పుడు వున్న సమాజం లో డబ్బుకి చాలా ప్రాముఖ్యత ఉంది ...మనం చేసే పనిలో ఆనందాన్ని వెతక్కుంటూ దానివల్ల వచ్చే డబ్బు ఒక్కతరం వాళ్ళే అనుభవిస్తూ రాబోయే తరాల వాళ్ళు, వాళ్ళ యొక్క సొంత శక్తి తో ఒక్కో మెట్టు ఎక్కుతూ వాళ్ళ కష్టం తో వచ్చేఫలితం వల్ల పొందే ఆనందాన్ని అనుభవించే వాతావరణాన్ని కల్పిస్తూ ..వాళ్ళ కి స్పూర్తి దాయకంగా నిలబడగలగటమే ఇప్పుడు మనముందు వున్న లక్ష్యం..
----- పాకలపాటి అమర్ నాధ్